Ezilenlerin Pedagojisinin Ötesinde – Bölüm 4: Demokrasinin Gelmesi Vaadi

Özgürlüğün bir uygulaması olarak eleştirel pedagoji yalnızca kendi konumunu, yayılma mekanizmalarını ve etkilerini sorunsallaştırmakla kalmayıp aynı zamanda daha geniş kapsamlı bir projenin parçası olarak öğrencilere nasıl mevcut sosyal, politik ve ekonomik düzenlemelerin demokrasinin geliş vaadine değinebileceği üzerine eleştirel düşünmede yardımcı görev alan bir projeye dayanmalıdır. Bilgiye dayalı umudun bir biçimi olarak kavranan pedagoji, bu açıdan bakıldığında politika için bir panzehir, daha iyi bir zamana duyulan nostaljik bir özlem veya bazıları için “akıl almaz bir biçimde alternatif gelecek” değildir. Aksine o “potansiyel olarak onu dönüştürme yeteneğine sahip bugünkü güçlerin içinde gelecek ve bugün arasında bir köprü bulma girişimidir.”

Bu mevcut gazino kapitalizmi ikliminde netleşen şey, eğitimin özelleştirilmesi ya değerlerini düşürerek ya da pazarın mantığıyla soğurarak, demokratik değerlerin, dürtülerin ve sivil toplum uygulamalarının öğretiminin etkisini yok ediyor. Eğitimcilerin toplum ve yüksek öğretime bu zorlukları işaret edebilmesi için eleştirel bir dile ihtiyaçları vardır. Ayrıca demokratik toplum yaşamının zorunluluklarını derinleştirmeye yönelik daha kapsamlı bir mücadeleye girişmek ve eğitimi sivil bir değer ve ortak menfaat olarak savunma arzusunu paylaşan kapsamlı ulusal ve uluslararası sosyal hareketler yaratmak için toplum ve yüksek öğretim sahalarının dışındaki diğer gruplarla bir araya gelmeye de ihtiyaçları vardır. Eğitsel reformun kalitesi, kısmen, eğitimin kurumsal menfaatlerin piyasa odaklı gündemini değil de, eleştirel faaliyetlerin, sosyal adaletin ve eylemsel bir demokrasinin zorunluluklarını ileriye taşımada oynadığı rol göz önünde bulundurularak toplumsal müzakerenin kalibresiyle ölçülebilir.

Eğer pedagojiyi ahlaki ve politik bir uygulama olarak tanımlarsak, eğitim, öğretimin edimsel karakterinin ve eleştiri ve kavramanın basit meselelerinin ötesinde hareket eden bir uygulama olarak sivil pedagojinin altını çizer. Pedagoji yalnızca yeterlik ya da gençlere harika kitapları, sabit bilgiyi, önceden tanımlanmış yetenekleri ve değerleri öğretmekle ilgili değil, aynı zamanda dünyaya bir müdahale eylemi olarak yorumlama ihtimaliyle de ilgilidir. Bu tür bit pedagoji sağduyuya meydan okumalı ve Robert Hass’ın bir zamanlar söylediği gibi, “içimizdeki daima enerjisi yiten adalet düşüncesini tazelemek” üzere görev üstlenmelidir. Bu bakış açısından, eleştirel pedagoji altında otorite, bilgi, değerler ve özne pozisyonlarının üretildiği ve gücün eş olmayan bağlantılarıyla etkileşim kurduğu çeşitli koşulları öne çıkarıyor. Ayrıca bu açıdan pedagoji öğretmenin özerkliği, dayanışması, uygun çalışma koşulları ve öğretmen ve öğrencilere kişisel gelişim, özerklik ve sosyal faaliyete dikkat çeken verimli yöntemlerdeki gücü diriltme kapasitesini kazandırmada gerekli güç bağlantılarının kazanılmasında işgücü koşullarını vurgular.

 

Yazar: Henry A. Giroux

Çevirmen: Mirseda Yılmaz

Kaynak: https://monthlyreview.org/2016/03/01/beyond-pedagogies-of-repression/

Bunları da beğenebilirsin Çevirmenin diğer yazıları