Grev Örgütlendi

Grev, hızlı bir başarı elde etti. Aniden karar verilmesine rağmen grev, 15.000 örgütlü işçi tarafından yürütüldü. Pazartesi günü, ayın 14’ünde faaliyet gösterenler yalnızca Grev Komitesinden röportaj için gazetecilere haber taşıyan izinli ulaklar, bankalar, oteller, bütün devlet firmaları (Robert Byrne hakkında yapılan soruşturma ve sadece pul satışları olsa da Postaneler de buna dahil), (grev eylemleri, bir gün sonra  başlayan) demir yolu işçileri ve çekirdek kadronun kamu hizmetleriydi.

Şimdiye kadar bu zaferin kendi sınıfının ötesinde desteği vardı. Küçük burjuvazi ve küçük esnaf greve yeterince hazır olarak katıldı. Ayrıca ordu, büyük kapitalistleri yabancılaştırdı. Bölgenin komutasındaki İngiliz Subay General Griffin, Messrs. Cleeves’in işçilerin adına izin belgesi alma, bulundurma ve dağıtma teklifini reddetti. 14’ünde bütün Limerick Ticaret Odası, Andrew Bonar Law’a (İngiliz Sendikacılar Lideri ve Başbakan Vekili), Vikont French’e, Kraliyet Temsilcisi’ne, ve Griffin’e izin sistemini kınayan birer rapor gönderdi. Sinn Fein grevi destekledi ve Belediye Başkanı O’Mara bu durum sona erene kadar askeri kontrol alanını bırakıp evine gitmeyi reddederek, onun yerine  bir otelde kalmayı tercih etti.

Haliyle, apaçık sınıflar arası iş birliğinin ışığında, sendikacı basın bu grevi sadece Sinn Fein’in başka bir cephesi olarak okudu. Şöyle bir nokta var ki; Limerick Sovyeti’nin iki haftası boyunca otorite unsuru Sinn Fein’in stratejisinin her zaman merkezinde yer alan burjuva belediye meclisi değil, her ne kadar uzun vadede etkisiz olduğu kanıtlansa da daha ziyade işçi sınıfını temsil eden yerel esnaf konseyiydi. Konsey Başkanı Cronin, amaçlarını askeri izin belgesini kaldırmaktan öteye çekmemeye özen gösteriyordu. Nisan 1918 ‘in askerlik yasasına karşı İrlanda Ulusal Genel Grevi’ndeki gibi burada da amaç ideal bir haktı (yani insanların ve özellikle de çalışanların hareket özgürlüğü hakkı), üstüne üstlük ulusal bir meseleydi. Elbette İTGİS’in Sinn Fein ile bağlantısı vardı ve sendika grevdeki en önemli rollerden birini oynuyordu, ama yine de Sinn Fein’e olan sonsuz bağlılık, işlerin devamlılığı demekti. Limerick Sovyeti, az gelişmiş de olsa, bilinçli bir işçi hareketiyle yönetilen bir işçi sınıfı stratejisi olarak konumunu korudu. Başından beri kapitalist bir örgüt olan Sinn Fein onu yönetemezdi.

Grev Komitesi’nin mücadeleyi artırması yakındı. Yiyecek kıtlığı tehdidi, ilk günden patlak vermeye başlamıştı. Bu nedenle Komite otel yemeklerini tayın halinde düzenledi. Akşam, ertesi gün itibariyle saat 2’den akşam 5’e kadar dükkanlara ekmek, süt ve patates satmaları ve fırınların üretiminin devamını sağlamaları için grev gözcüsü tarafından tatbik edilecek izinler verildi. 15  Nisan’da kasapların ve 16 Nisan çarşamba günü de kömür tüccarlarının aynı şekilde işe başlamalarına izin verdi. Alınan sonuçlar, daha fazla örgütlenmeye ihtiyaç olduğunu açık hale getirdi; faaliyet gösteren dükkanların müşterileri, kıtlık korkusuyla yapılan alışveriş telaşını gözler önüne serdi. 15 Nisan’ı geçtiğimizde Limerick’in biraz daha fakir bölgelerinde patates satan dükkanların kapatılması gerekiyordu. Ertesi günkü deneyimlerinden sonra en büyük 6 kömür tüccarı, Sovyet’in geri kalan iki haftası için tekrar çalışmayı reddetti ancak Grev Komitesi kömürlerin bazılarına el koydu.

Grev Komitesi yiyecek kıtlığından kurtulmak için Limerick’e yiyecek tedariğini düzenleyen yerel Gönüllüleri kontrol ederek, 4 şehrin kurul üyelerinin bir alt yayın organını kurdu.Shannon Nehri’nin kuzey kıyısında Co. Clare çiftçilerinden erzak (ekseriyetle süt, patates ve yağ) almak için, organizasyonu Ennis’den Fr. Kennedy tarafından yönetilen bir yiyecek deposu açtı. İlk haftanın sonuna kadar alt komiteye İrlanda’nın başka yerlerinden ve Britanya’daki sendikalardan yiyecek sağlanacağı sözü verildi. Akşamları üzeri kürekçi dolu gemiler, gündüzleri ıslahevi hastanesinden gelen içinde ceset olmayan cenaze arabaları ile şehre erzak tedarik ediliyordu. Limana gelen bir gemiye taşıdığı 7000 tonluk tahılı indirebilmesi için izin çıkarıldı. Alt komite, Limerick şehrinde satış için gerekli olan perakende fiyatlarının düzenlendiği dört dağıtım deposu işletti. Hatta at arabaları için saman tedariğini bile sağladı. Vurguncular derhal kapatıldı. Sonunda alt komite de görevlerinin çeşitliliğiyle başa çıkmak için kendi alt komitesini kurmak zorunda kaldı.

Yönetim altında, grev gözcülerini ve propagandayı denetlemek için diğer alt komiteler kuruldu. İlk komitenin işi bölgedeki polislerin görevlerini düzenlemekti; alışveriş saatleri, oluşan kuyrukların düzenlenmesi ve izinlerin tutulması zorunlu olarak uygulamaya dahildi. İzin belgesi olmadan veya ”Grev Komite’sinin Yetkisi Altında Çalışıyor” yazılı tebligatı göstermeden sokak ortasında görünen araçlara ve at arabalarına bir yasak uyguladı. Şehrin yakınında, ancak dışında oturan akrabalarını ziyaret için Limerick’e gelen bir ABD subayının hikayesi anlatılır. İznini aldıktan sonra ‘buraları yönetenlere’ öfkesini dile getirir. “İçeri girmek isteyenin Askeri İzin alması, çıkabilmesi için de Sovyet’in karşısına getirilip izin istemesi gerekiyor”. RIC’yi gölgede bıraktığı daha normal polislik işlerindeyse grev gözcüsü alt komitesinin başarısı, hiç yağma olmaması ve sonucunda Usul Mahkemesine hiç vaka gelmemesiyle ölçülebilir. Dublin Ticaret Konseyi’nden Thomas Farren ve İşçi Partisi Ulusal Yürütmesi, Ağustos 1919’da İrlanda İşçi Partisi ve Esnaf Sendikası Konseyi’nin Drogheda Kongresi’nde açıklama yaptığı gibi, gerçekten de bütün grev boyunca tek bir tutuklama yapılmadı. Birinci haftanın sonunda bu alt komitenin de, biri izinler diğeri nakliyat için olmak üzere ikiye ayrıldığı görülüyor.

Propaganda alt komitesi, Grev komitesinin yayınlarından, en önemlisi de günlük İşçi Bülteni’nden sorumluydu. Bu yayın, iş bırakma dönemi boyunca basılmaya devam etti ancak 17 Nisan Perşembe’ye kadar dört yerel (burjuva) gazetesinden üçü, Grev Komitesi’nden izinli olarak basılmaya başlandı.

Diğer alt komite de yakın zamanda kuruldu. Hem dışarıdan yapılan harcamalar hem de bölge sınırları içerisinde sirkülasyonu sağlamak için paraya ihtiyaç varken, 18 Nisan’da Cronin Sovyet’e fon desteği sağlayacağını duyurdu. Alt komite bu fon planıyla kuruldu. Komite, Limerick firmalarının finans bölümündeki işçilerden ve yetkili muhasebecilerden oluştu.

Grev, rastlantısal bir olay sebebiyle uluslararası boyutta bir tanınma elde etti. Bir transatlantik hava yarışı için hazırlıklar yapılıyordu ve oradaki yarışmacılardan biri olan Binbaşı Wood, komşu Bawnmore alanında yakıt ikmali yapmayı planlanıyordu. Bu yüzden Chicago Tribune’dan Paris Martin ve 750 gazete basan bir ajans olan Amerika Basın Mensupları’nın temsilcileri de dahil olmak üzere, şehirde birçok muhabir vardı. Tüm bu muhabirler Grev Komitesi’nin yetkisi altında toplandı. İyi birer gazeteci olarak gerçekleri yansıttılar.

Binbaşı Wood planlarının, Bawnmore’un levazımının Sovyet kontrolü altında olmasından ötürü, tehlikeye gireceğinden korkuyordu. Limerick’in eski başkanı Sör Stephen Quinn aracılığıyla, uçak pistini kullanmak için Komite’den izin istedi. Bu izin onları açıkça tanıması şartı üzerine ona verildi. Aslında anlaşmanın bu kısmını yerine getirmek zorunda değildi. İngiltere’den yola çıktığında, uçağı İrlanda Denizi’ne düştü.

Yazar: D.R. O’Connor Lysaght

Çevirmen: Özgenur İpekçi, İlker Aydın, Saffet Yalçın, Umut Devrim Çelik

Kaynak: https://libcom.org/library/1919-story-limerick-soviet

Bunları da beğenebilirsin Çevirmenin diğer yazıları