Kadınların Oy Hakkı Mücadelesinde Dönüm Noktaları: 1913 – 1917

Kadınlar ABD Başkanı Woodrow Wilson’ın Yemin Törenini Bölmek İçin Geçit Düzenliyorlar, Mart 1913

 

Woodrow Wilson, 3 Mart 1913’te başkent Washington’a geldiğinde ertesi gün Birleşik Devletler Başkanı olarak göreve başlayacağı için kendisini ağırlayacak insan kalabalığı tarafından karşılanmayı bekliyordu.

Ama çok az insan treni karşılamaya geldi. Bunun yerine, yarım milyon kadar insan Pennsylvania Bulvarı’nda sıralanmış, “Kadının Oy Hakkı” törenini izliyordu.

Geçit töreni Ulusal Amerikalı Kadınlar Oy Hakkı Derneği  tarafından destekleniyordu. Alice Paul ve Lucy Burns’ün liderleri olduğu organizatör ekip, federal oy hakkı yasası, kadınların oy kullanma hakkını elde etmesi gibi hedeflerine ilgi çekebilmek amacıyla töreni Wilson’ın ilk göreve başlayacağı günden önceki gün için planladı. Wilson’ın bu değişikliğe destek çıkacağını umut ettiler.

Beş-Sekiz Bin Arası Kişi Washington’da Toplu Yürüyüş Yapıyor

 

Açılış protestosunda beş ila sekiz bin kişi Millet Meclisi’nden Beyaz Saray’a yürüdü. İki yanlarda arabalarla eşlik edilen, üçlü sıra yapılmış şekilde devam eden yürüyüşteki kadınların çoğu beyaz kostüm giymişlerdi.  Önde, beyaz atıyla avukat Inez Milholland Boissevain korteje  öncülük ediyordu.

Bu, başkent  Washington’da kadınların  oy kullanma hakkı için yapılan ilk yürüyüştü.

Özgürlük Binasında, Liberty ve Kolombiya

 

Yürüyüşün başka bir tablosunda, birçok kadın soyut kavramları temsil etti. Florence Fç. Noyes “Liberty”i resmeden bir kostüm giydi. Hedwig Reicher’ın kostümü Kolombiya’yı temsil etti. Hazine Binası’nın önünde diğer katılımcılarla beraber fotoğraflar için poz verdiler.

Florence Fleming Noyes (1871-1928) Amerikan bir dansçıydı. 2013 gösterisi sırasında, Carnegie Halls’ta daha yeni dans studyosu açmıştı. Hedwig Reicher (1884-1971) Alman opera sanatçısı ve 1913’te Broadway rolleriyle bilinen bir aktristti.

Yürüyüşte Arkalara Gönderilen Siyahi Kadınlar

Ida B. Wells, 1891.

 

19.yüzyılın başlarında linç karşıtı kampanya yürüten gazeteci Ida B. Wells-Barnett, Şikago’da Afro-Amerikan kadınlarından oluşan Alfa Kadın Oy Hakkı Kulübü’nü kurmuş ve onunla beraber Washington, D.C.’deki geçite katılmaları için üyeler getirmişti.

Ayrıca Mary Church Terrell da oy kullanma geçidinin bir parçası olmaları için Afro-Amerikan kadınlarından bir grup kurdu.

Fakat yürüyüşün organizatörleri Afro-Amerikan kadınlardan geçidin arkasından yürümelerini istedi. Peki neden?

Geçit töreninin amacı olan  kadın oyları için anayasa değişikliği, hem Hükümet Meclisi hem de Senato’dan üçte ikilik oy topladıktan sonra, devlet yasama organlarının üçte ikisi tarafından onaylanmalıydı.

Güney Eyaletlerinde, millet vekilleri kadınlara oy hakkı verilmesinin oylama listelerine daha fazla siyah seçmen katacağından korktukları için bu, kadınların oy kullanma haklarına olan muhalefeti arttırdı. Böylece geçit organizatörleri uzlaşmaya varıldığını ileri sürdü: Afro-Amerikan kadınlar geçitte yürüyebilir, ama Güney’de muhalefetin daha da artmasını önlemek için, geçitin arkasından yürümek zorunda kalacaklardı. Organizatörler, Güney meclis üyelerinin, Kongrede ve Hükümet Binasında oy kullanılmasının muhtemel olduğunu belirtti.

Farklı Tepkiler

Mary Terrell kararı kabul etti. Ama Ida Wells-Barnett kabul etmedi. Beyaz Illınois delegasyonunu bu ayrımcılığa olan karşıtlığını desteklemelerini denedi, ama çok az destekçi buldu. Alfa Kadın Oy Hakkı Klubü ya arkadan yürüyecekti, ya da Ida Wells-Barnett’in yaptığı gibi, geçitte hiç yürümemeyi tercih edeceklerdi.

Ama Wells-Barnett gerçekten yürüyüşten çekilmedi. Geçitin düzenlediği gibi, Wells-Barnett kalabalıktan ortaya çıktı ve delegasyonda iki beyaz destekçinin arasında yürüyerek (beyaz) Illınois delegasyonuna katıldı. Ayrımcılığa uymayı reddetti.

Bu, Afrika kökenli Amerikan kadınların kadın haklarında aldıkları desteğin büyük ilgiden uzak olması ne ilk ne de son defaydı. Önceki yıl, Afro-Amerşkan ve beyaz kadın oy kullanma destekçileri arasındaki anlaşmazlığın halka açık bir şekilde yayınlanması The Crisis dergisinde ve başka yerlerde yayınlandı,  Suffering Suffragettes by W. E. B. Du Bois ve  Two Suffrage Movements by Martha Gruening.

İzleyiciler Taciz Etti ve Yürüyenlere Saldırdı, Polis Hiçbir Şey Yapmadı.

Seçilen başkanı karşılamak yerine geçidi izleyen tahmini yarım milyon seyircinin hepsi kadın oy hakkını savunanlar değildi. Çoğu kızgın oy hakkı karşıtlarıydı, ya da yürüyüşün zamanlamasına bozulmuşlardı. Birçoğu aşağılamalar savurdu; diğerleri yanan puro izmaritleri fırlattı. Kimi yürüyen kadınlara tükürdü, kimi onları tokatladı, hücum etti ya da dövdüler.

Geçit organizatörleri yürüyüş için gerekli polis iznini elde etmişlerdi, fakat polis onları saldırganlardan korumak için hiçbir şey yapmadı. Fort Myer’den ordu birlikleri şiddeti durdurmak için çağrıldı. Yürüyüşe katılan iki yüz kişi yaralandı.

Ertesi gün, açılış başladı. Ancak kamuoyu polise karşı çıktı ve başarısızlıkları Columbia Bölge Komisyoncuları tarafından soruşturma başlatılıp, polis şefinin görevden alınmasıyla sonuçlandı.

1913 Gösterisinden Sonra Militan Stratejiler Ortaya Çıkıyor

Lucy Burns

Alice Paul 3 Mart 1913 seçme ve seçilme hakkı geçit törenini daha bir militan kadın oy kullanma hakkı savaşında kritik hamle olarak gördü.

Alice Paul o yılın Şubatında Washington, D.C.’ye taşındı. 1420 F sokağında KB bir bodrum odası kiraladı. Lucy Burns ve diğerleriyle, Ulusal Amerikalı Kadın Oy Hakkı Derneği’nin yardımıyla Kongre Komitesini organize etti. Odayı bir ofis olarak ve kadınların oy kullanma hakkı için federal anayasa değişikliğini kazanma çalışmaları için bir üs olarak kullanmaya başladılar.

Paul ve Burns anayasa değişikliği için eyalet eyalet uğraşmalarının çok uzun süren bir süreç ve birçok eyalette başarısız olabileceğine inananlar arasındaydı. Paul’un İngiltere’de Pankhurst’larla ve diğerleriyle çalışma tecrübeleri, halkın dikkatini çekmek ve davaya sempati duymaları için daha militan taktiklere ihtiyaç duyulduğuna ikna etmişti.

3 Mart Seçme Hakkı geçit töreni maksimum etki kazanmak ve dikkat çekmek için düzenlenmişti ki normalde Washington’daki Başkanlık açılışına verilecekti.

Mart seçme hakkı geçidinden sonra, kadınların oy kullanma meselesi kamuoyunun gözünde daha belirgin hale geldi ve polis korumasının eksikliği üstüne halkın haykırışı, harekete karşı halkın sempatisinin artmasına yardım etti, kadınlar amaçları doğrultusunda ilerledi.

Anthony Değişikliğinin Tanıtımı

Nisan 1913’te, Alice Paul Birleşik Devletler Anayasasına kadınların oy verme hakkını eklemek için “Susan B. Anthony” değişikliğini geliştirmeye başladı. O ay değişikliğin millet meclisine yeniden getirildiğini gördü. O sezon kurultaydan geçemedi.

Sempati Daha Fazla Desteği Getirdi

Yürüyüşçülere olan tacizden ve polisin korumada başarısızlığından doğan sempati, kadın oy kullanma ve kadınların hakları davasında daha fazla desteğe yol açtı. New York’ta yıllık kadın seçme geçit töreni 1913 10 Mayıs’ta gerçekleştirildi, kadınların seçme hakkını savunanlar 10 Mayıs 1913’te New York şehrinde oy hakkı için yürüdüler. Gösteri yirmi kişiden biri erkek olan 10.000 yürüyüşçü katıldı. 150.000 ila 500.000 kişi, geçit törenini Beşinci Cadde’den izledi.

Geçit töreninin arkasındaki tabelada, “New York’ta kadınların hiç oy hakkı yok” diyor. Önde ise, diğer oy hakkı savunucuları, kadınların çoktan çeşitli eyaletlerde oy kullanma hakkına sahip olduklarını gösteren tabelaları taşıyorlar. Ön safların merkezinde “4 eyalet hariç tüm kadınlarda oy kullanma hakkı var” dahil olmak üzere diğer tabelalarla çevrili “Connecticut’lu kadınların 1893’ten beri okul seçme hakkına sahiptir” ve “Louisiana vergi ödeyen kadınlara sınırlı seçme ve seçilme hakkı var” “Pennsylvania’daki erkekler 2 Kasım’da kadına oy kullanma hakkının değiştirtirecek bir oylamada oy verecekler” dahil, diğer tabelalar gelecek oy kullanma hakkı oylamasını vurguluyor.

Kadın Hakları için Daha Fazla Militan Stratejileri Keşfetmek

Suzan B. Anthony değişikliği gerekli üçte ikilik oyu alamadığı Kongreye 10 Mart 1914’te bir daha sunuldu, ama 35 ila 34 arasında bi oy aldı. “Irk, renk veya önceki kölelik koşulu”na bakılmaksızın oy kullanma hakkını genişleten 15.yy değişikliğinin onaylanmasının ardından kadın haklarının genişletilmesi için dilekçe ilk kez 1871’de Kongreye sunuldu. Federal bir tasarının en son Kongre’ye gönderildiğinde, 1878’de,  ezici bir marjla yenilmişti.

Temmuz’da, Kongre Üyesi Birliği kadınları, Birleşik Devletlerin çevresinden 200.000 imzanın bulunduğu Anthony değişikliği için bir dilekçe sunmak için bir otomobil tören alayı düzenledi.

Ekim’de, Militan İngiliz kadın oy kullanma hakkı savunucusu Emmeline Pankhurst, Amerikan konuşma turuna başladı. Kasım seçmelerinde, Illinois seçmenleri eyalet oy kullanma hakkı yasa değişikliğini onayladı, ama Ohio seçmenleri yenilgiye uğradı.

Kadın Hakları Harekatı Ayrılıyor

Aralık ayına kadar, NAWSA liderlik, Carrie Chapman Catt dahil, Alice Paul ve Kongre Komitesinin daha militan taktiklerinin kabul edilemez ve federal bir değişim yapma hedeflerinin vakitsiz olduğuna karar verdi. Aralık NAWSA sözleşmesi, örgütlerini Kongre Birliği olarak yeniden adlandıran militanları sınır dışı etti.

1917’de Ulusal Kadın Partisi’ni (NWP) kurmak için Kadın Siyasi Birliği ile birleşen Kongre Birliği, yürüyüşler, geçit törenleri ve diğer kamusal gösteriler yoluyla çalışmaya devam etti.

Beyaz Saray Gösterileri 1917

1916 Başkanlık seçiminden sonra, Paul ve NWP, Woodrow Wilson’ın oy kullanmayı desteklemek için verdiği vaatlere inandılar. 1917’de Wilson’ın ikinci kere göreve başladığında, bu sözünü yerine getirmedi, Paul 24 saatlik Beyaz Saray grev gözcülüğünü düzenledi.

Grevcilerin çoğu grev gözcülüğü yapmaktan, gösteri yapmaktan, Beyaz Saray’ın dışındaki kaldırımda tebeşirle yazmaktan ve diğer ilgili suçlardan tutuklandı. Çabaları nedeniyle sık sık cezaevine girdiler. Hapishaneden bazıları İngiliz suiistimallerinin örneğini izledi ve açlık grevine başladı. İngiltere’de olduğu gibi, ceza infaz yetkilileri mahkûmları zorla besleyerek yanıt verdi. Paul’de, Occoquan Workhouse, Virgiana’da hapsedilirken zorla beslendi. Alice Paul ile birlikte 1913lerin başında Kongre Komitesini kuran Lucy Burns, savunucular arasında beklide zamanının çoğunu hapiste geçirendi.

Meyve Veren Çabalar

Meseleyi kamunun gözünde tutma çabaları başarıya ulaştı. Daha muhafazakar NAWSA ayrıca oy kullanma hakkında çalışmalarında aktif kalmayı sürdürdü. Susan B. Anthony’nin değişikliği ABD kongresini geçince bütün çabalara etkisi meyve verdi: Ocak 1918’de meclisten ve haziran 1919’da Senatodan.

Yazar: John Johnson Lewis

Çeviri: Zeynep Alpay

Kaynak: www.thoughtco.com/womens-suffrage-turning-points-1913-1917-3530506

Bunları da beğenebilirsin Çevirmenin diğer yazıları